Ken je dat gevoel? Het is winter. De zon gaat vroeg onder. De kerstlichtjes flikkeren. Je voelt de kilte en de melancholie, en je zoekt troost in muziek. In liedjes die aanvoelen als een warm dekentje.

Muziek als medicijn tegen de winterblues.

Dat soort liedjes is precies waar deze voorstelling om draait. Muziek die zacht onder je vel kruipt en je ziel verwarmt. Verwacht geen typische kerstliedjes, maar kleine parels van grote helden …

Liedjes van Nick Cave, Joni Mitchell of Radiohead, Jeff Buckley, The Cure of Neil Young. Of wat denk je van Sufjan Stevens, R.E.M. of Phil Collins? Of toch een alternatieve versie van Last Christmas van Wham?

Maak je klaar voor een hartverwarmende avond, ingekleurd door vier smaakvolle en eigenzinnige artiesten die ongetwijfeld voor kippenvel zorgen en een glinstering in je ogen.

A special evening with … Marble Sounds, Chantal Acda, Venus In Flames and Isbells.

Een must see dit seizoen.

Bezetting /

Pieter Van Dessel - Marble Sounds / piano en zang

Chantal Acda / vibrafonette en zang

Jan De Campenaere - Venus In Flames / gitaar en zang

Gaetan Vandewoude - Isbells / gitaar en zang

‘Passie voor Klassiek’ … Arte Amanti brengt internationale artistieke persoonlijkheden en uitzonderlijk jong talent naar onze gemeente. Voor het eerst … Betoverend mooie stemmen!

Trio Cyrene verenigt drie uitzonderlijke zangeressen. Hun individuele carrières brachten hen reeds naar enkele van Europa's meest prestigieuze operahuizen en concertzalen. Als ensemble verkennen ze de intieme schoonheid van barokke vocale muziek naast de tijdloze melodieën van traditionele volksliederen.

Met een focus op helderheid, samensmelting en expressieve vertelling, zijn de programma's van het trio gebaseerd op een unieke mix van historisch geïnformeerde uitvoeringen en frisse, eigentijdse arrangementen. Veel van deze arrangementen zijn speciaal voor het ensemble geschreven. Eeuwenoude muziek voelt nieuw leven ingeblazen … een tijdloze vreugde van samen zingen.

Een groot deel van het repertoire van Trio Cyrene wordt a capella uitgevoerd, waardoor de zuiverheid van de stemmen en de natuurlijke interactie tussen de zangeressen volledig tot hun recht komen. Af en toe worden ze ook begeleid, wat een delicate instrumentale dimensie aan het geluid toevoegt.

De voorstelling kadert binnen het project ‘Passie voor Klassiek’ van het intergemeentelijk cultureel samenwerkingsverband IGCS.

Bezetting /

Hélène Walter / sopraan
Shira Patchornik / sopraan
Sara Gouzy / mezzosopraan

try out /

Al twee decennia lang verovert Die Verdammte Spielerei harten met hun onweerstaanbare mix van muziek, présence en ontregelende humor. Nu vieren ze die jarenlange vriendschap met een gloednieuwe voorstelling … ‘Porselijm’.

Zes mannen. Twintig jaar. Eén verhaal dat je niet kan samenvatten, maar alleen kan voelen en beleven.

‘Porselijm’ … 20 jaar samenge(k)leefd is geen klassieke jubileumshow. Het is een warme, herkenbare en hilarische kijk op wat er gebeurt wanneer mensen ervoor kiezen niet weg te lopen, maar samen te blijven. Wanneer ze niet afhaken bij twijfel, niet loslaten bij tegenslag maar koppig naast elkaar blijven staan.

Wat ooit begon met kleine, haast onschuldige keuzes groeide uit tot iets dat sterker bleek dan porselein. Een vriendschap die niet alleen groot werd door memorabele momenten, maar ook door tijd. Met hun kenmerkende energie nemen ze je mee in een voorstelling die tegelijk terug- en vooruitkijkt.

Wat gebeurt er wanneer je denkt dat je ergens bent aangekomen?

Bestaat er wel een eindpunt of is vriendschap zelf de bestemming?

‘Porselijm’ wordt een ode aan het breekbare dat onverwacht sterk blijkt. Aan samen vallen en weer opstaan, aan wat blijft plakken zelfs wanneer alles beweegt.

Zonder recensie nu al vijf sterren! En Stefaan krijg je er als joker bovenop.

Koop je ticket, kom kijken en vier mee!

Ik groeide op in een boerendorp, Ekeren, waar mijn jeugd al zwevend langs de seizoenen gleed.
Met zes vrienden, de Bonanza boys.
Zonder gsm’s, zonder de digitale storm die nu waait.
Alleen de straat als ons speelveld.
Het leven was simpel, de dagen leken te kruipen.
Kon ik nog maar eens terugkeren, terug kruipen in de fantasie van toen.
Weer even een cowboy zijn.
Dat kind van toen, vrij van morgen.
Wisten wij veel van wat komen zou, of van wat we nooit hadden gezien.

Jan Van Looveren keert terug naar zijn jeugd, naar een tijd toen alles nog simpel was, ver weg van het snelle leven nu. Zijn grootste vraagstuk als kind was of hij de cowboy of de indiaan wilde spelen.

Een zorgeloos bestaan dus, maar was alles echt zo eenvoudig toen, of leek dat alleen maar zo?

Deze straffe, komische monoloog met livemuziek vormt een terugblik die niemand onberoerd laat.

Wie eerder getuige was van zijn eerste passage in ‘de Mena’ weet dat je deze ook niet mag missen!

Veel plezier vanavond.

final try out /

Een niet alledaagse theatertour van regisseur Jan Verheyen … net voor de première komt hij ook graag langs op VERDIEP 2. Dit belooft!

Regisseur, filmfreak en mediapersoonlijkheid Jan Verheyen promoveert na de succesvolle lezing ‘Lights! Camera! Action! 100 jaar filmgeschiedenis in 100 minuten’ naar een heuse theatervoorstelling.

In ‘Het Beste Van Het Slechtste’ neemt hij u mee op een bij momenten hilarische en altijd wonderlijke reis door de meest spectaculaire, bizarre, ronduit onnozele mislukkingen uit de filmgeschiedenis.

Een zingende James Bond, borsten als dodelijke wapens, andersvalide kungfu killers, een all midget western, een Koreaanse King Kong … u moet het zien om het niet te geloven.

Vergeet niet, na afloop van de voorstelling, uw door verbazing opengevallen mond weer te sluiten en uw gescheurde lachspieren middels reconstructieve chirurgie te laten herstellen (helaas niet inbegrepen in de inkomprijs).

“Het leven is om in te bijten” zei de zanger en prompt zette hij er zijn tanden in.

Met een geweldige goesting kauwde en proefde hij zich een weg door de wereld. Kwade tongen noemden hem gulzig en waarschuwden voor een al te grote eetlust. Maar de zanger wist dat hij geen andere keuze had. Want als zijn honger ooit zou stillen, dan zou ook zijn muziek dat doen.

Dus beet hij zich vast in het leven en zei … “Laat het volgende al maar komen!”

In ‘Altijd honger’ staat Cleymans helemaal alleen op de planken. Is dat erg … Nee!

Met zijn piano, een brooddoos vol nieuwe liedjes en een netzak verse verhalen neemt de zanger/verteller u mee in zijn hoofd.

Alles keurig afgekruid met de nodige humor en nostalgie zodat het altijd smaakt naar meer.

Want Jelle Cleymans heeft ‘Altijd honger’.

Maar is wel bang voor de dag waarop hij verzadigd zal zijn.

Jelle Cleymans / zang, verteller en piano

Lasse Vonck is als jonge kunstenaar door pers en publiek tot wonderkind uitgeroepen en bejubeld.

Dertig jaar later is dat niet meer het geval.

Dat de mensen hem met de jaren vergeten zijn, vindt hij een te dragen lot maar hij is op de dool, hij zoekt een doel, zin. Op een lentedag zonder glans is Lasse bij het ontwaken zodanig vervreemd van zichzelf dat hij niet meer goed weet wie hij is. Hij kan zelfs niet meer spreken.

‘Confessie’ is geïnspireerd op het tijd- en weergaloze verhaal ‘De Gedaanteverwisseling’ van Franz Kafka. Het schetst een portret van de mens als stil protest.

‘Confessie’ is een nieuwe theatertekst van Raven Ruëll, geschreven voor en gespeeld door Bruno Vanden Broecke. Beiden maken samen al 25 jaar voorstellingen, waaronder Missie (2007), Para (2016) en Klink (2023) - u weet het ongetwijfeld nog wel -.

Ik heb echt niks met auto’s, maar ik had een vreemde droom - heeft me lang beziggehouden -

het gaat over een - hoe zegt ge dat - een familiewagen.

Ik ben negen jaar en mijn moeder en ik kijken uit het raam.

We zien een sterk gespierde man in een marcelleke

die één per één, alle vier de banden van de witte Citroën BX

van m’n vader demonteert

daarna haalt hij een voorhamer boven en slaat alle ramen in gruzelementen

scheurt vrolijk alle zetels - voor en achterin - in frennen vaneen

rukt de autoradio eruit, breekt de zijspiegels af, trekt het stuur eruit

en mijn moeder kijkt ernaar en ze doet niks

en ik loop naar buiten

de man in zijn marcelleke is - poef - opgelost

en ik wil roepen, ik wil schreeuwen

maar het lukt me niet, het lukt me alweer niet voor mezelf opkomen

waarom is dat zo moeilijk

en ik kijk naar wat er van de Citroën overblijft.

Ik zie het plekje waar ik altijd zat, als we op vakantie vertrokken

In het midden van de achterzetel, zo een beetje naar voor

tussen m’n vader en m’n moeder in, ellebogen op de zijkant van hun stoelen

en ik mag het cassetje kiezen om in de autoradio te steken …

‘lieve kleine pirana verscheur me’

Bruno Vanden Broecke / spel

Raven Ruëll / tekst en regie

Gert Van Hyfte / techniek

De Speelman / productie

‘Klaas’, dat is Klaas Delrue, de zanger en frontman van Yevgueni.

Onder niets meer of minder dan zijn voornaam wil hij in 2026 nog eens solo van zich laten horen. Het solo-album ‘Tijd voor mij’ - release 27 maart 2026 - is bewust een “klein plaatje” geworden waarop Klaas uitdrukkelijk de singer-songwriter en de “bedroom-singer” in zichzelf op de voorgrond wou zetten.

“Zowel het album als de optredens zullen eerlijk, ontroerend en recht voor de raap zijn.”

Klaas koos deze keer - in tegenstelling tot zijn vorige solo-avontuur in 2014 - voor het Nederlands. Om de eenvoudige reden dat deze plaat zo persoonlijk mogelijk moest worden. ‘Tijd voor mij’ mag je op die manier opvatten. Maar ook als een zeer schaars goed voor de vader van intussen 9- en 7-jarige dochters.

Live gaat hij helemaal “terug naar de essentie”. Alleen op het podium. Met zijn 10 nieuwe liedjes die niet meer dan een stem, een gitaar en wat versieringen behoeven. Met de verhalen erachter. Met hommages aan zijn helden. En ongetwijfeld een paar soloversies van Yevgueni-pareltjes.

Wie het ooit gezien of gehoord heeft, weet dat het werkt. En dat het bijzonder is.

Aan ieder van u … en nu citeer ik Bert Ostyn van Absynthe Minded na zijn passage in ‘de Mena’ … “wat een luisterpubliek om trots op te zijn, kom je niet overal tegen, wat een fijne plek om te spelen”.

Nu al afgesproken dat het opnieuw zo’n avondje wordt.

Geen twijfel mogelijk, er zijn zo van die wetmatigheden …
Goeie songs blijven altijd overeind wanneer ze tot hun naakte essentie worden herleid.
Maar ietwat aankleding … maakt ze sexy.

De naakte waarheid komt van Guy Swinnen zelf, met meer dan veertig jaar songschrijverschap op de teller, zowel solo als met het legendarische The Scabs. Met zijn onafscheidelijke akoestische gitaar en zijn unieke, herkenbare stem, die er na zovele jaren rock-’n-roll alleen maar puurder en nog beter op geworden is.

Bart Buls is al van bij het begin van Guy’s solocarrière zijn vaste sidekick. Of het nu zijn aan Cash verwante stemgeluid, zijn basgitaar of zijn bariton-akoestische gitaar is, de diepe tonen komen steevast van hem. Multi-instrumentalist David Piedfort zorgt met stem, dobro’s, lapsteels, 12-strings en alles wat ook maar snaren heeft voor de extra aankleding.

Bekend en minder bekend werk van Guy en van zijn leermeesters wordt ontkleed tot op het blote lijf … tot er niets meer overblijft dan een streling voor het oor.

Het had ook Guy, Bart & David kunnen zijn maar het bekt misschien wat beter …

Swinnen, Buls & Piedfort, nog 3 topmuzikanten - na Klaas - om het seizoen in schoonheid te starten.

U mag nu de ogen sluiten en gewoon genieten.

Bezetting /

Guy Swinnen / zang en gitaar

Bart Buls / zang, basgitaar en gitaar

David Piedfort / stem, dobro, lapsteel en gitaar

Na Sketch 1 en Sketch 2 is er de langverwachte Sketch 5, oftewel ‘Man koopt kunst’.

Bert of Roy speelden voor het eerst samen op de ter ziele gegane Studio Herman Teirlinck.

We schrijven 1998. Zo’n 25 jaar later doen ze dat nog steeds en zetten zich op die manier almaar meer in het rijtje van iconische duo’s zoals Gaston en Leo, Laurel en Hardy, Messi en Ronaldo … Bert of Roy.

In hun geheel eigen absurdische universum, dat het midden houdt tussen comedy en theater, blijven de twee op zoek gaan naar de ultieme Sketch. In Sketch 5 oftewel ‘Man koopt kunst’ lijken Bert of Roy daar zeer dichtbij en almaar meer tot de kern te komen.

Verwacht u aan een hilarisch verbaal steekspel waarin het steeds onduidelijker wordt wie nu precies wie probeert op te lichten. Als dan ook nog eens Berts criminele broer, net uit de bajes, in aantocht blijkt, lijkt het hek helemaal van de dam.

Opnieuw worden Bert of Roy vakkundig bijgestaan door hun coach Herwig Ilegems - u weet wie! -, die menig voorstel tot transfer afwees en bijtekende voor onbepaalde duur. Of zoals Herwig verwoordt … “Er valt zo weinig te lachen in deze wereld dat het de artiest zijn plicht is humor zeer ernstig te nemen.”

Bert Haelvoet speelde mee in theatervoorstellingen van de Roovers en tg stan. Tv- en filmbekendheid geniet hij als acteur in onder meer ‘Wat als?’, ‘De Helaasheid Der Dingen’, ‘Spitsbroers’, ‘13 Geboden’, ‘De Dag’ en ‘De Verraders’.

Roy Aernouts is acteur, zanger, scenarist en cabaretier. Hij won het Leids Cabaret Festival, speelde bij verschillende gezelschappen. Vorig seizoen was hij nog te zien in tal van theaters als Egmont aan de zijde van Jan Decleir met ‘Het Banket!’. Als scenarist schreef hij de CANVAS-serie ‘Clinch’ waarin hij naast Wim Helsen acteerde in een regie van Herwig Ilegems.

Eén van de verrassingen dit seizoen … een must see!

Bert Haelvoet en Roy Aernouts / spel

Roy Aernouts / tekst

Dr. Liesbeth Verpooten / dramaturgie en advies

Herwig Ilegems / coaching - dan weet u het wel -

Fred Bervoets / schilderwerken - nu weet u het zeker -